Batroun is in de eerste plaats een kuststad die de verwoestende stedelijke ontwikkeling van Libanon heeft weten te ontlopen, zo goed zijn de architectuur en het erfgoed bewaard gebleven. Gelegen op 55 km ten noorden van Beiroet, heeft de stad de herinnering aan haar verleden weten te bewaren: de kathedraal van Saint-Étienne, een juweel uit het einde van de 19e eeuw, grenzend aan de oude vissershaven, waar volgens de traditie eenmaal per jaar een mis in zee wordt opgedragen; het kleine kerkje van Onze-Lieve-Vrouw van de Zee, dat uitkijkt over de Middellandse Zee en vanwaar men de oude "Fenicische Muur" kan zien, een overblijfsel van een steengroeve die de Feniciërs als wal oprichtten om de stad tijdens stormen tegen de golven te beschermen; of de oude souk met zijn geplaveide straten en gewelfde huizen van zandsteen, waar om de hoek een oude moskee te zien is.
Op deze plekken, doordrenkt van geschiedenis en verhalen, stroomt het leven met gemak en vreugde. De souk is gevuld met groente- en ambachtskraampjes, maar ook met restaurants en nachtclubs. De boulevard bestaat uit een reeks kiezelstranden, afgewisseld met pubs waar je met je voeten in het water een drankje kunt drinken terwijl je de zonsondergang bewondert; het is ook een uitgestrekt gebied waar concerten of fototentoonstellingen plaatsvinden te midden van de fuchsia-, oranje- en gele bougainvillea.
Batroun is van oudsher het epicentrum van de limonade: pers je citroenen uit, laat het sap een nacht in de schillen trekken; verwijder de volgende dag de schillen, voeg gezoet water en een scheutje oranjebloesemwater toe. Daarnaast woedt er nog steeds een discussie tussen traditionalisten die vasthouden aan het originele recept en modernisten die munt, basilicum of aardbei toevoegen… Maar laten we ons niet verliezen in deze citroendiscussies!
Buiten de stad telt de regio Batroun 68 dorpen, die als een smalle landtong van de zee naar de heuvels liggen. Hiertoe behoren Rachana, het geboortedorp van de beeldhouwersfamilie Basbous, dat is omgetoverd tot een openluchttentoonstellingsruimte met kunstwerken in elke hoek; Douma, met 240 historische huizen; of, hogerop, tot 1800 meter boven zeeniveau, Tannourine, waar het grootste cederbos van Libanon en prachtige natuurlijke watervallen te vinden zijn (om er te komen, volg het Romeinse aquaduct).
Deze route, bezaaid met B&B's en pensions gevestigd in gerenoveerde historische panden, loopt door tot de Wijnroute. De heuvels zijn bedekt met talloze wijngaarden waar je kunt proeven en in sommige gevallen zelfs dineren. De wijnbouwtraditie in de regio Batroun gaat, net als in de rest van Libanon, terug tot de oudheid. Uit de Fenicische tijd zijn aardewerkfragmenten en amforen gevonden die gebruikt werden voor het vervoer van wijn. Tijdens de Grieks-Romeinse periode werd lokaal geld geslagen met symbolen die verband hielden met wijn: de figuur van Dionysus, de amfora of een tros druiven. De Grieken van Alexander de Grote noemden de regio zelfs "Botrys", wat "de tros druiven" betekent, verwijzend naar de wijngaarden die destijds de landbouw domineerden.
Deze sporen vertellen het verhaal van de lange aanwezigheid van wijn in een terroir dat ideaal is voor wijnbouw, met bijna 300 dagen zon per jaar en een verkoelend briesje vanuit de Middellandse Zee. Gunstig en toch zeldzaam! De bodem bestaat voornamelijk uit ijzerhoudende klei afgewisseld met kalksteenlagen – een kenmerk dat in minder dan 3% van de wijnregio's wereldwijd voorkomt. De wijnbouw in de regio, die lange tijd verwaarloosd was, beleefde een renaissance eind jaren 90 en begin jaren 2000, een heropleving die begon tijdens de wederopbouw van Libanon. Hoewel deze wederopbouw op nationaal niveau geen resultaten opleverde, wierp ze wel vruchten af in Batroun, waarvan de heuvels nu bezaaid zijn met terrasvormige wijngaarden.
Onze wijnen uit dit terroir
